~•๏BustersplasheR๏•~

ก็แค่...ทิ้งเวลาไปอย่างไร้ค่า

ก็แค่...รู้สึกสมเพชตัวเอง

ก็แค่...รู้สึกไม่ได้ทำคุณค่าอะไรให้กับสิ่งต่างๆในโลก

ก็แค่...อาจจะคิดมากไป

ก็แค่...อยากหาที่ระบาย

ก็แค่...ความรู้สึกแย่ๆ แบบเก่าๆ กลับมาอีกครั้ง

ก็แค่...กุเป็นเหี้ยไรเนี่ยตอนนี้

ก็แค่...ขี้เกียจพิมพ์ พอแค่นี้ล่ะ

.....จบ.....

 

ปล. อย่าไปสนใจอะไร...ก็แค่...โรคกลัวน้ำเข้าสิงอยู่ตอนนี้

ห่างหายไป 1 ปีกว่า กลับมาอีกทีก็วันขึ้นปีใหม่ไทยพอดี หลังจากไปลองสิงสถิตทั้ง Hi5 แล้วก็ Multiply มาก็ยังรู้สึกว่า Space มันก็ยังคงขลังอยู่ ยังสามารถใช้เป็นที่ระบายได้ดีเหมือนที่ผ่านๆมา สำหรับเวลาที่มันผ่านมา 1 ปีกว่า ก็มีเรื่องอะไรในชีวิตเกิดขึ้นมากมาย...พอสรุปคร่าวก็

 

1. การเรียน : เรียนจบสักที ทำให้พ่อแม่ภูมิใจได้ละ พร้อมกับจะบอกว่า "เป้าหมายที่กุตั้งไว้...กูทำได้โว้ย" (ถึงจะแค่เกียรตินิยมอันดับ 2  กว่าจะได้ก็ลากเลือกละ เหอๆ และแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่นามธรรม แต่มันก็รู้สึกภูมิใจที่คนอย่างกูก็ทำได้วะ เหอๆ) นอกจากนั้นยังได้เข็มทุนภูมิพลมาอย่างไม่คาดคิดมาก่อนแต่ไฉนพอจบมาเรียนต่อ โท มันรู้สึกไม่มีความพยายามสักนิด เกรดออกมาเลยเน่าสุดๆ สงสัยต้องหาเป้าหมายในชีวิตใหม่ละ เหอๆ

 

2. สุขภาพใจ : ขอข้ามไปข้อต่อไป

 

3. สุขภาพกาย : เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แค่ความจำสั้นลงอย่างแรง เพราะโด๊ปกาแฟมากเกินไป เหอๆ

 

4. ปัญหาเดิมเมื่อ 2 ปีที่แล้ว : มันก็ยังไม่จบเหมือนเดิม โดยเฉพาะเรื่อง...

 

5. ชีวิตปัจจุบัน : เรียนไป ชิวไป ทำงานไป เที่ยวไป ไม่มีอะไรแน่นอนในชีวิตสักอย่าง

 

นอกจากนี้ในส่วน ณ ปัจจุบันนี้ กระผมก็ยังกวนส้นตีนชาวบ้านเค้าไปทั่วเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แค่แก่ขึ้นๆ เท่านั้น แล้วก็มีความคิดว่ากุเปลี่ยนแนวไปถ่ายรูป ไม่ต้องเป็นวิศวกร ดีกว่ามั้ยวะเนี่ย รู้สึกว่าถ่ายรูปแม่งมีความสุขกว่าเรียนวิศวะว่ะ เหอๆ...จบ

          มาอัพสักทีหลังจากผ่านมาเดือนกว่าๆ เอาเป็นว่าชีวิตหลังกีฬามหาลัยโลก มันรู้สึกขยันมากขึ้นหลายเท่าเนื่องจากหลายปัจจัยก่อนจะถึงวันนี้มันก็มีเรื่องราวอันยาวนาน แต่ไม่จะเล่าอะไรเอาเป็นว่าก่อนเปิดเทอมก็ไปรับน้องภาคเคมีที่ อ่าวไข่ ระยองเช่นเดิม สภาพโดยรวมโอเคดี เหมือนคราวที่แล้วเด๊ะคือกินเหล้าแล้วคนไม่กินก็มีหน้าที่มานั่งรอเก็บศพ  พวกที่เมา แต่ที่ดีกว่าเก่าคือ 3 วัน 2 คืนนี่แหละ รู้สึกมันว่างๆดี ได้สัมผัสทะเลมากขึ้นอีกตั้งวันนึง เลยรู้สึกโล่งไปเยอะเลยเหอๆ

 

            เนื่องมาจากวันนี้คงต้องโต้รุ่งอีกวันหนึ่ง(อย่างเต็มวัน) เพราะมี present กับอาจารย์มาลี ตอนบ่ายโมงครึ่ง ซึ่งคาดว่าถ้าหลับตอนนี้จะทำให้ตื่นตอน บ่าย 3 โมงเย็นได้  จึงไม่นอนมันดีกว่า ไปนั่งทำปิโตร กับ power point สัมมนาจะมีประโยชน์กว่าเยอะ  ทำเสร็จคงมีสภาพร่างไร้วิญญาณไป present เหมือนวันอังคารที่ผ่านมาแน่นอน

 

 

 

 

 

         คือสงสัยอ่ะว่า "กินเหล้าแล้วได้อะไร ???" ประมาณว่าก็รู้ๆกันอยู่ว่าเหล้ามันไม่ดีต่อร่างกาย  แต่ทำไมก็กินกันจัง  ใครอ่านแล้วมีความคิดเห็นยังไงก็ช่วยตอบหน่อยนะครับ  อยากรู้เฉยๆ  ไม่ได้ว่าว่าคนที่กินผิด  แต่อยากรู้ว่าคนอื่นๆเค้าคิดเห็นไงกันที่ไปกินเหล้า หรือไม่กินเหล้า สำหรับตัวผมแต่ก่อนเคยคิดว่ามันช่วยลืม  แต่ตอนพอได้ลองกินดูมันรู้สึกไม่เห็นช่วยอะไรให้ดีขึ้นเลย นอจากเมาอย่างเดียว  คิดเห็นไงก็เม้นบอกหน่อยเน้อ อยากรู้เฉยๆ

 

         หมดเรื่องสงสัยละ  ต่อมาก็เรื่องราวที่ผ่านมาหลังหายไป 1 เดือน  ตอนนี้สอบเสร็จละ แล้วก็หยุดมหาลัยโลกเดือนนึง ทำให้รู้สึกว่าการทำโปรเจคตอนหยุดมหาลัยโลกนี้มันลำบากเสียนี่กระไร เอาป๊อปเข้ามาก็ไม่ได้  เดินเข้ามาได้อย่างเดียว  คณะก็เข้าไม่ได้ต้องไปสแกนลายนิ้วมือก่อนยุ่งยากจริงๆ แต่จะว่าไปหลังสอบมันมีงานมากมายเลยเหอๆ ที่เพิ่งรู้วันนี้ คือ กุต้องไปล้างห้องน้ำที่ใต้คณะ กับเพื่อนๆ ร่วม 20 คนว่ะในวันพรุ่งนี้ (20/7/50) หึหึ ที่ต้องไปก็สืบเนื่องมาจากตอนนู้น ที่ไปเอากระดาษเข้าห้องสอบ Stat อะ เหอๆ เค้าเลยให้บำเพ็ญประโยชน์ 40 ชั่วโมง  ก็ดีกว่าได้ F หรือโดนพักการเรียนแหละวะ  ล้างห้องน้ำไม่หนักเท่าไหร่  แต่ห้องน้ำใต้คณะแม่งก็เหม็นอย่างแรง  จะขอทำชั้นอื่นก็ไม่รู้ว่าจะหาข้ออ้างอะไรก็พี่เค้าเหอๆ  เด๋วเค้าหาว่าแค่นี้ทำไม่ได้หรอ ดังนั้นเอาไงก็เอากันแหละวะ...จบ

          เรื่องต่อไปการสอบที่ผ่านมารู้สึกว่าครั้งนี้มันจะแย่ที่สุดแล้วมั้ง เพราะสอบแค่ 5 ตัว แต่ทำไม่ทันสักวิชา แถมทำไม่ได้ แล้วก็ผิดง่ายๆอีก ซึ่งทางเราคาดว่าไฟนอลนนี้คงเหนื่อยหลายเท่าแหละครับ แต่ไงก็ช่างมัน กุทำดีที่สุดแล้ว ไม่เสียใจ จะว่าไปเทอมนี้มันขี้เกียจไงไม่รู้จริงๆ  คงเพราะปีสุดท้ายแล้วมั้ง ...จบ

          ลืมไป มีอีกเรื่องคือ เดือนที่ผ่านมาได้ไปรับน้องคณะมา  ซึ่งอยากไปทิ้งทวนปีสุดท้าย แต่ไปจริงแล้วอยากกลับทันที เนื่องจากหลายสาเหตุ  แต่ดีตรงได้อะไรดีๆกลับมาหลายอย่าง แม้จะน้อยกว่าเรื่องไม่ดีที่เจอตอนไปรับน้องก็ตาม...จบ

 

 

 

 

 

 

          ไม่ได้อัพราวๆ 2 เดือนหลังจากเจอมรสุมชีวิตลูกใหญ่เข้ามาในชีวิต ตอนนี้มันผ่านไปแล้วว่ะ พร้อมกับหมายเรียก(ไม่ใช่หมายจับนะโว้ย)ของตำรวจให้ไปรายงานตัว (เพิ่งได้วันนี้ สดๆร้อนๆ เลยเหอๆ) จะว่าไปกุก็ไม่ได้เครียดอะไรมากมายแล้ว อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดจิงมั้ยอ่ะ เพราะกุทำมันเกิดเอง หุหุ เอาเป็นว่าเด๋วก็รู้ว่าจะเป็นไง coming soon...... ครั้งนี้มาบ่นยาวหน่อยละกัน 2 เดือนไม่ได้อัพ เรื่องต่างๆมากมายทยอยเข้ามาจนเก็บไม่ไหวแล้ว แสรดดดด

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

           อัพเพิ่มดีกว่า หึหึ อันนี้เป็นประสบการณืที่เพิ่งเจอกับตัวเองวันนี้ตอนเดินจากคณะไปอินเตอร์ปาร์ค เนื่องจากไม่มีรถป๊อป---> ป๊อปพัง  โดยที่การเดินในครั้งนี้มันทำให้รู้สึกว่าชีวิตกุมันช้าลงกว่าเดิมเยอะเลยว่ะ  ได้มองดู 2 ข้างทางตลอดทางเดิน  ซึ่งโดยปกติมักจะไม่ค่อยได้สนใจอะไรกับมันหนักหนา  ได้เจอคนที่รู้จักเพราะเริ่มมีเวลาที่จะทักทายเพิ่มขึ้น ซึ่งตรงข้ามกับเมื่อขับป๊อปกุคงไม่ได้สนใจข้างทาง  มองไปข้างหน้าอย่างเดียว กุว่า"บางทีการทำให้ชีวิตมันช้าลงบ้าง มันก็ช่วยให้ผ่อนคลายจากงานที่ทยอยเข้ามามากมายได้เหมือนกัน" เหอๆ

           หลังจากความประทับใจจากการเดินด้วย 2 ขา ของตัวเองจบลง ก็มาถึงเหตุการณ์ต่อไป คือไปกิน MK และดู F4 @ major รังสิต บุคคลร่วมเหตุการณ์พร้อมกุ ได้แก่ ตะวัน ยะ เบิร์ด บอล โดยไปเนื่องในวันเกิดเบิร์ดสูง ไปกินเรื่อยๆ เส็ดดูหนัง หนังจบก็กลับ เริ่มรู้สึกว่าได้พักบ้างชีวิตก็โล่งขึ้น เหอๆ (Update 19/6/50)

 

          ขณะนี้กุสถิตย์อยู่นะสถานที่แห่งหนึ่ง...นั่นคือ Resource center ของคณะวิศวกรรมศาสตร์  กุมาอยู่ที่นี่ทำไมนะเหรอ???  กุก็มาส่งน้องกลับมหาลัย  แล้วก็มาถามพี่ติ๊กเรื่องจดหมายฝึกงาน  รวมทั้งกำลังรอถามอาจารย์ก้อยกะอาจารย์แคทฯ เรื่องลงทะเบียน และโปรเจคปี4  ก่อนที่กุจะขับรถกลับไปฝึกงานที่ระยองต่อ

         เรื่องนั้นก็คือ กูจำวันเกณทหารผิดวัน  โดยในใบเค้านัดวันที่ 8 แต่กุดันจำเป็น 18   กุเลยขอพี่ที่คุมฝึกงานลามา  เรื่องนี้ก็เพิ่งรู้เมื่อวานนี้แหละ 17 เมษา  เนื่องจากพ่อโทรไปถามพอรู้ว่าผิดวัน  ก็เลยทำให้เครียดกันทั้งบ้าน   มันก็ไม่มีอะไรมากหรอก  ถ้าไม่ได้ไป มันก็แค่"คุกกกกกกกกกกกก"เอง  ตอนนี้ก็เครียดโคดๆ อยู่เนี่ย เฮ้อ...เรื่องทั้งหมดมันก็เกิดที่กุเองแหละวะ  จะโทษใครได้  เรื่องนี้จะเป็นยังไงก็คงต้องดูกันต่อไป  ส่วนกุก็นั่งเครียดต่อไป เพราะไม่มีใครช่วยกุได้  กุผิดเองที่ทำเรื่องผ่อนผันไว้แล้ว  แต่ไม่ได้ไปตามที่เค้านัด!!! (ใครจะสมน้ำหน้าก็ได้นะ กุไม่ว่า)

        ส่วนเรื่องที่ 2 ที่เพิ่งรู้จากจารย์พงศ์ธร  นั่นก็คือ  ไอทุนญี่ปุ่นที่จะได้ไปอ่ะ  เค้าไม่ให้กุไปแล้ว   เพราะอะไรหรอ?? ก็เพราะตัวกุเองอีกนั่นแหละ ทำคะแนน TOEFL ออกมาได้แย่ขนาดหนัก  เค้าเลยไม่ให้กุไปไง  ถ้ากุรู้ว่าเค้าตั้งขั้นต่ำว่าต้องสอบได้เท่าไหร่ กุก็คงไม่สมัครไปหรอก เพราะกุรู้ตัวเองดีว่ากุมันแย่ขนาดไหน แล้วตอนแรกเหมือนว่าได้คะแนนเท่าไหร่ก็ไม่ว่าอะไร  ส่วนคะแนนออกมาก็ตามคาดอะแหละ 22/120 ถือได้ว่าแย่มากมาย  แต่ยังไงสรุปว่าทั้ง 2 เรื่องนั้นกุมันไม่ดีเองอีกว่ะ  ทำไงได้  ก็ต้องยอมรับกรรมที่ก่อขึ้นไว้นั่นแหละ   

        เรื่องที่ 3 มันนานแล้วนั่นก็คือสแตต ที่เอากระดาษซีร็อคเข้าไป  ตอนนี้จดหมายมาถึงละ  โดนทัณฑ์บน ให้ช่วยเหลือสังคม 40 ชั่วโมง  ก็ดีที่มีเวลาไปช่วยละ  ตอนแรกกลัวจะไม่มีเวลาทำ  แต่ตอนนี้ว่างละที่เพราะไม่ต้องไปญี่ปุ่น  เรื่องนี้ก็กุทำเองอีกแล้ว  เฮ้อ...

        เรื่องสุดท้ายไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เครียดอยู่  แค่อยากอัพเฉยๆ  ก็คือ  ฝึกงาน  ตอนนี้พี่เค้าก็ให้ Text มาอ่านศึกษาก่อนอ่ะแหละ 2 อาทิตย์ละ  พอแม่นแล้วค่อยเอาโปรเจคไปทำ  ส่วน plant ก็ไม่ได้เข้าทั้งที่กุอยากจะเข้าไปดูเหลือเกิน  คนอื่นที่มาด้วยก็ได้เข้าไปดูหมดแล้ว  เฮ้ออ  อดเข้าว่ะ  แถมเงินก็ไม่ได้  แต่ก็ไม่เป็นไรวะทนๆหน่อย เด๋วมันคงดีขึ้นแล้วล่ะ

 

 

        มาเริ่มด้วยเรื่องตารางเรียนปี4 เทอม1  ที่ทำให้อ่ะมันก็แค่คร่าวๆนะ  เพราะอาจารย์ก้อย ยังไม่ได้เซ็นต์ยืนยัน  แค่เอามาให้ดูก่อนว่าต้องเรียนอะไรบ้าง  ซึ่งถ้าตัวจริงออกแล้วกุจะทำอันใหม่ให้ละกันนะ  ตอนนี้เอาอันนี้ไปดูก่อนละกัน  ถ้าไม่ผิดพลาดประการใดก็เรียนตามอันนี้แหละ

        ส่วนตอนนี้ก็ได้เวลาที่เรียกว่าปิดเทอมอย่างจริงๆจังๆสักที หลังจากที่มันหายไปตั้งปีนึง เพราะปีที่แล้วก็เรียน Summer ส่วนปีนี้มีเวลา 1 อาทิตย์ที่จะได้อยู่กับมัน  ยังไงก็ต้องใช้ให้คุ้มแหละวะ ส่วนที่ฝึกงานหลังจากที่เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาไป Survey ที่พักก็รู้ว่าระยะทางจากที่ฝึกงานกะที่พักมันช่างไกลมากมาย  แต่ก็ดีที่มีรถจาก ปตท. มารับ-ส่ง  แม้จะต้องตื่นไปขึ้นรถตอน 6.30 น. ก็ตาม ไงก็ต้องพยายามตื่นให้ทันไม่งั้นซวยแน่ แล้วพรุ่งนี้ก็คงได้ Check-Out สักที  เทอมหน้าก็คงไม่ได้อยู่หอเอ อีกละ เพราะย้ายไปอยู่หอบราวนี่ เริ่มรู้สึกคิดถึงหอเอว่ะ ไป-มาสะดวก  กลับมานอนง่าย  เล่นเน็ต 1M ในราคา 256k ดีทุกอย่างยกเว้ยอย่างเดียวคือ ทรัพย์สินฯเรื่องมากชิบหาย  ถ้าดีกว่านี้ หอเอมันจะน่าอยู่ยิ่งขึ้น 

 

        1.Reading : ก็มี Passage ยาวๆมาให้อ่านเหมือน TU-GET เพียงแต่ต้องตอบคำถามในคอม พร้อมกับมีเวลาอยู่มุมขวาบนให้ลุ้นระทึก ว่ากุจะทำทันหรือไม่  ถ้าเวลาหมด มันก็ปิดหน้า Passage นี้ไปเลย  แล้วก็ Passage นึงใช้เวลา 20 นาที มี 14 ข้อ ทั้งหมดที่สอบไปมี 5 Passage ก็อ่านอ้วกแตกล่ะครับ ส่วนใหญ่จะเป็นแนวๆอ่านให้จับใจความในแต่ละย่อหน้า  ก็ดีตรงที่เค้าจะมีลูกศร ไม่ก็เน้นคำให้เลยว่าเค้าถามตรงไหน  ไม่ต้องให้เรามานั่งนับย่อหน้าเอง  นอกจากจับใจความก็มีให้หาคำเหมือน  เลือกประโยคมาวางในเรื่องอ่ะ  ซึ่งกุว่ากุทำ part นี้ดีสุดแล้วเพราะมันเป็น choice เหอๆ มั่วได้

        2.Listening : จะเป็นบทสนทนาในเรื่องต่างๆทั้ง เรื่องทั่วไป วิทยาศาสตร์ เศรษฐกิจ  มาให้ฟังพร้อมรูปภาพประกอบ  กุก็มีหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดี แล้วก็ตอบคำถาม ใน 1 conversasion จะมีข้อสอบ 7 ข้อ ใช้เวลา 10 นาที  แบ่งเป็นเนื้อหาที่ฟังจากเรื่องประมาณ 5 ข้อส่วน 2 ข้อที่เหลือจะเป็นแนวให้ฟังประโยคที่เค้าพูดใหม่อีกครั้งแล้วให้คิดว่าเค้าพูดถึงอะไร  โดยรวมๆแล้ว part นี้กุฟังไม่ออกหรอก ได้แต่เดา choice ไปเท่านั้นแหละ

        3.Speaking : เป็น part ใหม่ล่าสุดจากทาง TOEFL มีทั้งหมด 6 ข้อ  ข้อสอบคือให้ฟังเค้าพูดกัน แล้วก็ให้คิดว่าเค้ารู้สึกยังไง  พูดถึงเรื่องอะไร  แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนั้น  ในแต่ละข้อจะมีเวลาเตรียมตัวประมาณ 15 -20 วินาที  แล้วก็พูดใส่ไปในไมค์ที่อยู่ตรงหูฟังประมาณ30 - 60 วินาที  ซึ่ง part นี้กุเป็นใบ้ครับ 0 แน่นอน เพราะพูดไม่เป็น  ฟังไม่ออก 555+ (เพิ่มเติม : คะแนน part นี้ เค้าจะวัดจากสำเนียง กับที่พูดตอบไปอ่ะ)

        4.Writing : part นี้ก็มี 2 ข้อข้อละ 20 - 30 นาที หน้าที่ของกุคืออ่านข้อความที่เค้าให้มาแล้วก็ไปฟังที่เค้าพูด แล้วก็ให้พิมพ์ว่าที่เค้าพูดกะในเรื่องที่กุอ่านมีอันไหนที่เหมือนกันมั่ง  โดยมีกำหนดให้มีความยาว 155 word มั้งอย่างต่ำ  ซึ่งกุก็ทำไม่ได้อยู่ดีเหอๆ  เพราะฟังไม่ออกเช่นเคย  สรุปแล้วสอบครั้งเสียดายตังชิบหาย ถ้าสอบคราวหน้าคงต้องฟังออก พูดได้แหละมั้งถึงจะมีคะแนนกะเค้าบ้าง แต่ก็ดีตรงที่ TIT เค้าไม่ fix คะแนน ไม่งั้นกุคงไม่ได้ไปแน่นอน เหอๆ  เฮ้อ...ไม่รู้จะทำไรโว้ยเอาเป็นว่ากุไปดู One Piece ต่อละ 

 

          วันนี้มันก็เป็นวันสอบวันสุดท้ายที่ผ่านไปพร้อมกับความเซ็งโลกจริงๆว่ะ  มันไม่มีอะไรมากหรอกเพราะความผิดที่เกิดขึ้นกุทำเองแหละ ซึ่งมันก็ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากการเอาชีทซีล็อกเข้าห้องสอบ ทั้งๆที่รู้ว่าห้ามเอาเข้า  แต่เพราะกุคิดว่าจารย์คงไม่เดินมาตรวจหรอก  อีกอย่างคือในชีทที่ซีนั้นมันมีลายมือที่กุเขียนอยู่ด้วย แล้วที่กุเห็นที่เข้าไปสอบกันมันก็เอาชีทเข้าไปกันเพียบ  กุเลยเอาเข้าไปแบบไม่สนใจอะไร เพราะคิดว่าคงไม่มีปัญหาอะไร  และก็เข้าห้องสอบช้าตามระเบียบ  หลังจากนั้นก็เข้าไปนอนในห้องสอบก่อนตื่นมาทำข้อสอบ  ก็มองไปข้างหน้า เห็นอาจารย์เดินตรวจที่โต๊ะโก๊ยอยู่  กุเลยคิดว่าเอาไงดีวะ  จะซ่อนหรือปล่อยไปเลยตามเลย 

           และแล้วกุก็มานั่งอัพสเปซไม่ยอมอ่านหนังสือสักที  ไม่รู้เป็นไร  จะเริ่มอ่านทีไรทำใจยากจริงๆ  กุว่าการอ่านหนังสือมันยากตอนนี้แหละ ตอนที่จะเริ่มอ่าน  เด๋วพออ่านไปสักพักก็ดีขึ้นเอง เหอๆ  จิตใจตอนนี้มันก็ไม่ยุ่งกะร่องกะรอยสักที  มัวแต่นึกถึงเรื่องไปญี่ปุ่นอยู่  ก็ไม่รู้เหมือนกันอ่ะนะว่าทำไมตอนนั้นมันรู้สึกอยากไป  แต่ว่าตอนนี้มันเริ่มจะไม่อยากจะไปแล้วว่ะ  คิดถึงบ้าน แล้วก็อยากอยู่เรียนต่อจนจบกับเพื่อนทั้งภาคมากกว่า ไม่อยากหายไปตั้งปีนึง แล้วกลับมาเรียนต่อจนจบ  มันไงไม่รู้   อีกอย่างถ้าไปนู่นคงต้องปรับตัวอีกเยอะ กุยิ่งเป็นพวกไม่ค่อยมีความคิดสร้างสรรค์อยู่  คงต้องฝึกแล้วล่ะ แต่เรื่องสำคัญสุดคงเป็นเรื่องภาษาอังกฤษแหละวะ  ยอมรับว่า "ฟัง" "พูด" "เขียน" นี่โง่แบบสุดๆ ได้แต่"อ่าน"อย่างเดียว  แล้วจะไปรอดมั้ยล่ะนั่น  แต่ถ้าได้ไปมันคงช่วยฝึกประสบการณ์หลายๆอย่างแหละมั้ง ไม่รู้ว่ะ  เอาเป็นว่าเรื่องนี้ยิ่งคิด  ยิ่งเซ็ง T-T

 

 

ปล1. ก่อนอ่านหนังสือลองกินช็อกโกแลตดูดิจะได้ทำให้จำดีขึ้น (ความรู้สึกส่วนตัว)  แต่อย่ากินมากไปเพราะมันจะอิ่มแล้วก็ง่วง เหอๆ ทุกอย่างย่อมมีข้อเสีย 

ปล2. เรื่องไปเที่ยวหลังสอบ  จะเอายังไงก็มาว่ากันเน้อ  จะได้เตรียมตัวไปเที่ยว 555+